Wysmakowane kino nowej Azji – wrażenia po 10. festiwalu Pięć Smaków

10. Festiwal Filmowy Pięć Smaków

Przed startem festiwalu Pięć Smaków stworzyliśmy listę propozycji, które polecamy zobaczyć. Obejrzeliśmy je także sami. Dziś, już na chłodno, spokojnie podsumowujemy te wybory podążając kluczem podstawowych smaków ludzkich. Czytaj dalej

WFF 2016: Zderzenie

31. Warszawski Festiwal Filmowy / 31. Warsaw Film Festival

O pierwszym z pary filmów, które zrobiły na nas największe wrażenie w trakcie 32. Warszawskiego Festiwalu Filmowego – „Nazywam się Cukinia” – pisaliśmy kilka dni temu. Poniżej krótka recenzja drugiego z nich – zapraszamy do lektury! Czytaj dalej

WFF 2016: Nazywam się Cukinia

31. Warszawski Festiwal Filmowy / 31. Warsaw Film Festival

Choć tegoroczna edycja Warszawskiego Festiwalu Filmowego obfitowała w dobre filmy, w szczególności jeśli chodzi o dokumenty (o czym pisaliśmy tutaj), to nietrudno było nam wybrać dwa obrazy, które zrobiły na nas zdecydowanie największe wrażenie. Krótką recenzję pierwszego z nich prezentujemy poniżej!
Czytaj dalej

WFF 2016: Edycja dokumentów

31. Warszawski Festiwal Filmowy / 31. Warsaw Film Festival

Warszawski Festiwal Filmowy za nami, nadszedł więc czas podsumowań. Zakończoną w niedzielę 32. edycję festiwalu trzeba uznać za równie udaną, co poprzednia – w szczególności dzięki doskonałym dokumentom, których tak wiele znalazło się w tegorocznym programie. To właśnie temu gatunkowi filmowego poświęcona będzie pierwsza część naszego podsumowania. Bardzo żałujemy, że Redakcji Recenzentów nie udało się obejrzeć nagrodzonej w Konkursie Filmów Dokumentalnych „Komunii” Anny Zameckiej, dlatego też nie znalazła się ona w poniższym zestawieniu. Mimo to zachęcamy do przeczytania krótkich recenzji pięciu dokumentów, które zdecydowanie warto obejrzeć – aż cztery spośród nich polecaliśmy już przed festiwalem! Czytaj dalej

WFF 2015: 10xTAK

31. Warszawski Festiwal Filmowy / 31. Warsaw Film Festival

Nie miałeś okazji zobaczyć zbyt wielu seansów w trakcie Warszawskiego Festiwalu Filmowego? Chciałbyś wiedzieć, które filmy warto zobaczyć, a które omijać szerokim łukiem? Zgodnie z zapowiedzią publikujemy kolejną część podsumowania tegorocznej edycji festiwalu. Tym razem prezentujemy listę 10 ciekawych produkcji, które co prawda nie zmieściły się w naszym TOP3, ale z pewnością zasługują na obejrzenie! 

Czytaj dalej

WFF 2015: TOP3

31. Warszawski Festiwal Filmowy / 31. Warsaw Film Festival

Jeśli nie miałeś okazji zobaczyć zbyt wielu seansów w trakcie Warszawskiego Festiwalu Filmowego, ale chciałbyś wiedzieć, które filmy warto obejrzeć, a które omijać szerokim łukiem, to gorąco zapraszamy do przeczytania podsumowania przygotowanego przez Recenzentów. Czytaj dalej

[recenzja] WFF 2013: Wielkie złe wilki

Kadr z filmu „Wielkie złe wilki” (reż. Aharon Keshales, Navot Papushado)

Duet izraelskich reżyserów, Aharon Keshales i Navot Papushado, kontynuuje współpracę rozpoczętą przy horrorze „Kalevet”, tym razem prezentując widzom pastisz mrocznego thrillera. Czy „Wielkie złe wilki” potwierdzają znane powiedzenie, że „co dwie głowy, to nie jedna”? Choć opis fabuły filmu – szczególnie w połączeniu z zapowiadanym, przesyconym ironią i sarkazmem czarnym humorem – wydaje się dość interesujący, to już pierwsze sceny pokazują, że nie zawsze powiedzenia muszą sprawdzać się w filmowej rzeczywistości. Czytaj dalej

[recenzja] WFF 2013: Geograf przepił globus

Kadr z filmu "Geograf przepił globus" (reż. Alexander Veledinsky)

Wśród prezentujących się nieoczekiwanie przeciętnie filmów tegorocznej 29. edycji Warszawskiego Festiwalu Filmowego niełatwo znaleźć było coś naprawdę interesującego. Jedną z najciekawszych pozycji programu okazał się „Geograf przepił globus” oparty na tragikomicznej powieści Aleksieja Iwanowa. Reżyser Alexander Veledinsky wykorzystał tkwiący w powieści potencjał i stworzył iście „rosyjski” film, który w równym stopniu przesycony jest melancholią, co piciem wódki, a jednocześnie zawiera dawkę doskonałego humoru. Czytaj dalej

[recenzja] WFF 2013: Moje rzeczy

Kadr z filmu "Moje rzeczy" (reż. Petri Luukkainen)

Jakie rzeczy są mi niezbędne do życia? Czego tak naprawdę potrzebuję, a bez czego mogę się obejść? Takie pytania stawia sobie Petri Luukkainen. Reżyser i zarazem główny bohater dokumentu „Moje rzeczy” postanawia odnaleźć odpowiedzi w bardzo ciekawy sposób: przeprowadzając eksperyment na samym sobie. Zasady projektu są bardzo proste: Petri zostawi wszystkie tytułowe rzeczy (dosłownie wszystko, w tym całą odzież) w przechowalni i przez cały rok będzie mógł brać każdego dnia tylko jedną z nich. Dodatkowo, nie kupi nic nowego – oczywiście oprócz jedzenia, choć wciąż będzie mieszkać w swoim mieszkaniu. Jednak, jak pokazuje film Luukkainena, to nie rzeczy są tym, czego ostatecznie człowiek najbardziej potrzebuje. Czytaj dalej

[recenzja] WFF 2012: W cudzej skórze

Kadr z filmu "W cudzej skórze" (reż. Bart Layton)

Rok 1994, San Antonio w stanie Teksas. Trzynastoletni Nicholas wychodzi zagrać w koszykówkę i nie wraca do domu. Prawie cztery lata później zostaje odnaleziony żywy, tysiące kilometrów od domu – w Hiszpanii. Jest zupełnie przerażony, wycofany i zdezorientowany. Zakrywając ze strachu twarz i oczy, wyjawia szokującą historię porwania, molestowania seksualnego i tortur, którego doświadczył nie tylko on, ale również wiele innych dzieci. Rodzina Nicholasa, która niemal straciła nadzieję na jego odnalezienie, przyjmuje chłopaka z otwartymi rękoma i nie posiada się z radości z powodu jego szczęśliwego powrotu. Ale nie wszystko jest tym, czym się wydaje. Czytaj dalej